donderdag 22 september 2016

Verwaarloosd, maar niet vergeten!

Echt flink verwaarloosd heb ik mijn blog deze zomer, maar dat had een reden,
en dat is deze harige, zwarte jongeman:
Bruce is inmiddels al weer een half jaar oud, maar wat heb ik een werk aan hem 
gehad de laatste 4 maanden! Het samenleven met Lotus viel vooral Lotus erg
zwaar, en ze had het dan ook flink te verduren, met scherpe melktandjes, die
haar oortjes en staartje het allermooiste speelgoed vonden...
Bovendien is Bruce iets (nee, veel!) drukker, temperamentvoller en stouter dan
Lotus en was de opvoeding een dagtaak, vooral als je ervoor wilde zorgen, dat
je spullen heel bleven.
Maar nu heeft het zwarte spookje zijn tandjes gewisseld, al flink wat bijgeleerd en
gaat ook het samenwonen met Lotus een stuk beter, en zo nu en dan betrap ik
ze zelfs op samen spelen, en dat is iets, dat wij een paar maanden geleden nog
voor onmogelijk hadden gehouden.
Het bloggen is er echt bij ingeschoten, al ben ik jullie niet vergeten en heb ik vooral,
onder het opvoeden door, genoten van jullie blogs! Wel heb ik zo nu en dan wat
op Facebook geplaatst, want dat gaat snel-even-tussendoor!
Maar voor degenen zonder Facebook, hierbij een paar fotootjes om te laten zien,
dat ik toch nog wel wat heb gedaan, op de momenten dat het boefje sliep of
vooral 's avonds, als Bruce bij mijn dochter is.

Ik heb een paar broderie perse-blokken gemaakt voor de Palampore-Bom. 
DIt soort werk vind ik toch het aller-aller-leukst om te doen! Die kleine, fijne
steekjes en dat gepruts met hele kleine motiefjes, die dan uiteindelijk een
schilderijtje van een blok gaan opleveren...
En dit zijn nog maar een paar van de broderie perse-blokken, die ik heb
gemaakt... De rest laat ik in een volgend blogje zien! 


De uitdaging zit hem vooral in het zo precies mogelijk werken, met zo
min mogelijk "randje" om het motiefje. Het gaat me (denk ik dan... )
steeds beter af.
En ter afwisseling zijn er ook de wat eenvoudigere blokken, met meer
patchwork erin (en toch nog een vleugje broderie perse dan... ), zoals het
ster-patroon hierboven en het patroon met de flying geese hieronder.
Allebei eenvoudige, simpel te maken blokken, dus perfect voor een dag,
dat ik helemaal uitgeput was door het voor de 300-en-nog-wat keren 
uit de open haard halen van een pup...

Nu, ik ben weer een beetje bijgepraat en een beetje terug in blogland,
en hoop, dat een volgend blogje niet meer zo lang op zich zal laten
wachten!

donderdag 19 mei 2016

Serieus.... is het echt al de derde week van mei?

Niet te geloven, wat vliegt de tijd! Zomaar al weer derde week van mei, en de
weken zijn gevuld met van-alles-en-nog-wat, en dan gewoon de dagelijkse
beslommeringen, met huishouden, werk, kinderen, kleinkinderen en hond.
En gelukkig ook met handwerken! Alleen van bloggen is er niet veel gekomen,
want de weinige vrije tijd, die ik had, heb ik besteed aan het handwerken, en
het bloggen komt wel weer. Heb zelfs overwogen om helemaal met bloggen
te stoppen, maar dat besluit stel ik toch nog maar even uit. Hier kan ik zo
nu en dan toch een verhaaltje kwijt, en ook al gebeurt dat niet zo heel erg
vaak, ik ga er toch nog maar even mee door.

De afgelopen weken zijn er weer een paar broderie perse-blokken gemaakt
voor de Palampore-Bom, die best bewerkelijk waren. Ik ga het broderie-
perse steeds leuker vinden en vind het een uitdaging om het zo mooi en
precies mogelijk te krijgen. Ik werk dus het liefst helemaal tot in de puntjes
van het motief en met weinig extra stof om het op te naaien patroontje.
En heel voorzichtig durf ik wel te stellen, dat dat me steeds beter afgaat.

Dit zijn de blokken:


Het is inmiddels ook al weer 3 weken geleden, dat ik de masterclass "Trapunto"
volgde van Ted Storm bij het Quiltkabinet in Eernewoude.
Het was weer heel, heel erg genieten!!! En niet alleen van dit prachtige uitzicht
vanuit mijn hotelkamer:
(echt heel anders als thuis...).

De quilts, die Ted bij zich had, zijn zo perfect gemaakt, en dat is voor mij
toch het ultieme genieten, die perfectie! Ik streef het zelf ook zeker na,
en dat staat mij niet in de weg, integendeel zelfs... ik word zelf mentaal
zeer uitgedaagd door het streven naar perfectie en ben er enorm trots op,
als dat ook uiteindelijk lukt, na heel hard werken. Zo'n fijn tegenwicht voor
het toch verder afstompende en totaal niet uitdagende huishoudelijke werk...
Het werk van Ted is zeker een voorbeeld voor mij.

Met appliceren denk ik, dat ik nooit zo ver was gekomen, zonder dit als
voorbeeld voor het niveau, dat ik wilde bereiken:
Ik wil niet verwaand overkomen, maar dit kan ik nu ook!
Maar dit is nog een heel ander verhaal:
Dat quiltwerk is toch iets om alleen maar over te dromen!

Maar wat heb ik in deze 3 dagen weer enorm veel geleerd van Ted!
Ik weet nu alles over cording, padding en stuffing; allemaal heel verfijnde
witwerk-technieken. Heel tijdrovend om te maken, maar bepaalde quilts
krijgen er zo'n extra dimensie van! Ik hoop er in de toekomst zeker iets
meer mee te gaan doen, maar voordat ik dat niveau ooit zal bereiken...
Als je net als ik houdt van perfectie, en een perfecte juf wilt, is het
volgen van een masterclass van Ted zeker een aanrader!



Maar de komende weken wacht mij een uitdaging van een heel andere orde!
Er is een klein, harig, zwart familielid bijgekomen vorige week, in de vorm
van puppy Bruce! Hij is de pup van mijn jongste dochter, die helemaal
hondengek is en een hondje zo miste, nu ze op zichzelf woont. In goed overleg
is besloten, dat zij zelf de eerste 2 weken de opvoeding op zich zou nemen,
wat zij nu als een goede hondenmam heeft gedaan, maar vanaf volgende week
maandag, als zij weer gaat werken, is het de bedoeling, dat kleine Bruce op
die tijden (en dat is van maandag t/m vrijdag!) bij mij komt. We vonden Lotus
ook soms wat eenzaam, en dachten, dat zij het wel leuk zou vinden om een
speelkameraadje erbij te hebben, die ook nog van hetzelfde ras is.
Nou.... dat kunnen we tot nu toe vergeten! Het lijkt hier wel een leeuwenkuil.
We laten ze al 2 weken lang elke dag een paar uur aan elkaar wennen, maar
Lotus moet niets van hem hebben en snauwt en grauwt naar hem, en kleine
Bruce is onverschrokken, laat zich niet van de wijs brengen en opent telkens
opnieuw de aanval. Dus denk ik zomaar, dat dit wel eens een veel grotere
uitdaging gaat worden dan mooie steekjes!

(op deze foto lijkt hij zo rustig en onschuldig, maar ik weet zeker, dat het
wel eens lange tijd zou kunnen duren, voordat ik weer kan bloggen).

Iedereen al vast een fijn weekend gewenst, en ook al ontbreekt mij wel eens de
tijd om op alle blogs te reageren, ik lees ze wel en geniet ervan!

donderdag 14 april 2016

Rijen, randjes en voorpret.

Zoals iedere quilter heb ik natuurlijk ook een project, dat je makkelijk
even oppakt, voor bij de t.v., saaie visite of onderweg.
Dat is voor mij de Jane Austen quilt. Gewoon wybers aan elkaar naaien, met
sashings en blokjes ertussen, maar wel volgens een plan, want uiteindelijk 
komen de wybers er per 4 symmetrisch in voor. En zo langzamerhand sluiten
de rijen zich en wordt het stiekem-weg zowaar een quilt!
Het wordt tijd om eens te gaan nadenken over het middenblok...
Deze quilt maak ik voor mijn jongste dochter, die meestal op de vrijdagavond
bij mij t.v. komt kijken, en de quilt heeft zien groeien. Vanaf het eerste beginnetje
heeft ze mij om deze quilt gevraagd, en omdat de andere kinders niet zoveel
hebben met mijn quilthobby, vind ik dit best wel erg leuk. Dus het middenblok
moet iets speciaals worden, echt voor haar, en natuurlijk ga ik daarin appliceren,
want een quilt zonder applicaties, dat is niet echt MIJN quilt uiteraard.
Ik ga er nog even goed over nadenken...
Daar heb ik best nog wel eventjes de tijd voor, want de buitenranden worden
straks gemaakt van allemaal ienieminie-kleine wybertjes, die ik ook weer rustig
bij de t.v. of straks, in de zomer in de tuin, met de hand aan elkaar ga naaien.
En zie je die geweldige beker met Jane Austen-quotes? Die heb ik als Kerst-
cadeautje van mijn jongste gehad, om mij gemotiveerd te houden.
Andere randen, waar ik mee bezig ben, zijn deze "randjes" van het 
Randje-per-Week-project 2016, waar ik aan mee-borduur. Ik doe dit
jaar voor het eerst hieraan mee, omdat ik het zo'n mooie stof-met-garen-
combinatie vind, en ik alfabetten borduren wel grappig vind. En tot zo ver
vind ik het absoluut een heerlijk tussendoor-projectje, dat ook steeds
mooier wordt.

Maar volgende week wordt er even helemaal niets tussendoor gedaan.
Want dan ga ik naar Friesland, naar Eernewoude, om de masterclass
"Trapunto" van mijn favoriete quiltjuf, Ted Storm, te gaan volgen.
Al meer dan een half jaar geleden ervoor aangemeld, kijk ik er enorm naar uit.
Het was ook zo'n beetje de laatste techniek, die voor mij nog helemaal onbekend
terrein is, en ik ben dol op het leren van nieuwe technieken! Ik weet niet, wat ik
op quiltgebied hierna nog kan leren en ben bang, dat ik ga afstompen, dus wie
het weet, mag het zeggen...
Maar ik heb er zo'n enorme zin in, volgende week! Drie dagen lang alleen
maar bezig zijn met het quilten, les van een geweldige juf, iets nieuws leren,
nieuwe mensen ontmoeten (ik ken echt niemand!) en ook nog eens verzorgd
worden in plaats van verzorgen. Heerlijk!!!
Jullie ook al vast een mooi weekend en een hele fijne, nieuwe week gewenst!

woensdag 23 maart 2016

Even testen...


Dit wordt een blogje, dat er misschien wel eens heel anders uit kan zien dan normaal,
maar dat weet ik pas na het publiceren. 
Ik maak het namelijk helemaal met de I-pad, ook de foto's, en dat zal wel even 
uitzoeken en experimenteren worden, ben ik bang...
De laatste tijd is het er gewoon niet van gekomen om te bloggen, omdat er altijd
wel wat tussendoor kwam, zodra ik dat wilde gaan doen (telefoon, iemand aan
de deur, oppassen, enz.enz.) en de vrije uurtjes heb ik besteed aan het quilten,
niet aan het bloggen. Als het via de I-pad gaat lukken, en het gemakkelijker en
sneller gaat, zou dat wel heel fijn zijn dus! Ik heb wel regelmatig wat gepost op
Facebook, dat wel, maar mis toch het langere stukje erbij kunnen schrijven, en
het meer persoonlijke van bloggen. Maar hoewel ik eerst niet zo "van Facebook"
was, het gaat echt heel gemakkelijk en snel, en even tussendoor.
Hoop, dat dit nu met het bloggen ook gaat lukken...
Daarom vooral veel (test)foto's deze keer.

Ik heb de laatste weken vooral gewerkt aan de Palampore-Bom, omdat ik nog
steeds niet bij ben. Al lijkt me dat met deze Bom ook wel heel moeilijk, om bij
te zijn, want het is heel veel werk. Maar wel mooi en uitdagend werk, en de
stofjes zijn zo prachtig.
Zoals deze zogenaamde "cut-out-applique" (ook wel "scherenschnitte" genoemd):


Je krijgt een kwart van het patroon, en maakt daar door te vouwen een geheel
van. Zoiets als het opvouwen van een papiertje, inknippen en weer uitvouwen.
Heel uitdagend, met scherpe puntjes, smalle inkepingen van nauwelijks meer dan
1/8 inch, reverse applique, rondjes en een klein broderie perse-detail.
Tijdrovend, maar geweldig leuk om te doen en ik ben best tevreden over het
resultaat:
Ter afwisseling waren er ook de wat gemakkelijkere, gewone patchwork-
blokken:

En deze is een combinatie van patchwork, applicatie en
4 kleine broderie perse-waaiertjes:
En uiteraard nog een blok van alleen maar broderie-perse,
met een geinig tropisch vogeltje:
Naast de Palampore zit ik ook elke doordeweekse dag een half uurtje
braaf achter mijn grote handquilt-frame, want anders worden die tops
nooit quilts. Ik blijf het toch een minder leuk werkje vinden dan de 
overige quilthobby-onderdelen, en vooral de pure passie, die ik voor
het appliceren heb, zal ik voor het handquilten nooit krijgen.
Maar het gaat steeds beter en ik krijg er nu toch echt meer plezier in,
nu mijn steekjes veel kleiner zijn en gelukkig wat regelmatiger en ik zie,
dat mijn (oefen)quilt door het quiltwerk steeds meer tot leven komt:

Wat even stil ligt door mijn werk aan de Palampore, zijn de blokjes voor
de Noah&Matilda-quilt, maar ook daaraan ga ik binnenkort weer verder.
Maar ik bedacht, dat ik de blokjes nog niet op mijn blog had laten zien,
dus bij deze:
Dit vind ik zelf een schattig blokje, dat door de vele laagjes stof, die
op elkaar zijn geappliceerd, een beetje een drie-dimensionaal-effect heeft 
gekregen.
Wat me nu alleen niet lukt is om een afsluitende zin te schrijven onder de laatste
foto, want dan floept mijn tekst hardnekkig terug naar het begin van deze post...
Dus hopelijk ziet het er een beetje goed uit, want nu ga ik het "publiceren"!


woensdag 3 februari 2016

De 5e jaarlijkse Bloggers Bee was weer een feest!

Ik ben er een beetje laat mee, met het verslag van ons voorlopig laatste
quilt-uitstapje, omdat ik de afgelopen dagen in bed heb doorgebracht
vanwege de griep (en dat is de 3e keer, dat ik sinds december ziek ben,
en ik ben er nu wel een keertje klaar mee...). Maar het was zo'n geweldig
quilt-feest, dat een verslag erover natuurlijk niet mag ontbreken op mijn
blog!
De Bloggers Bee werd dit jaar al weer voor de 5e keer met heel veel
enthousiasme georganiseerd door Yvonne en een groot aantal van
haar "Divine Nine"-Bee-leden, en ik had het grote genoegen om hier
al weer voor de derde keer te zijn uitgenodigd. Het is een heerlijk
quiltfeest, deze dag, met de grote gastvrijheid van Yvonne, die ons
verwende met een lief patroontje, en welkom heette met koffie-met-taart.
Ik heb fijn even kunnen bijpraten met andere blogsters, die ik wel veel
via het www of Facebook "spreek", maar dat is toch echt heel anders als
in-het-echt. Terwijl ik daar best wel veel tijd aan besteedde (want je weet
maar nooit, hoe lang het weer duurt, voordat je elkaar weer ziet...), werden
bij heel wat anderen al flink wat steekjes gemaakt, en 's middags heb ik ook
ijverig zitten prikken.
(Debby en Caroline heel goed bezig...)

Er werden veel tips uitgewisseld en quilt-lief en -leed gedeeld (zoals een
drama door het gebruik van zijdegaren, de betekenis van de rouw-kleur paars
in klederdrachtstoffen en nog veel meer). De paarse stoffen in deze prachtige
quilt-in-wording zijn allemaal rouwstoffen, en Caroline kon daar heel veel
over vertellen.
Geweldig mooi, deze kleuren op het heldere wit, en het enkele kleuraccent.
En hier is hij in volle glorie:

Voor de lunch had iedereen iets meegebracht, en het was overdadig en
overheerlijk allemaal.






's Middags was er natuurlijk traditie-getrouw de show-and-tell, en wat is
dat toch altijd genieten van al het moois, dat iedereen maakt! Zo inspirerend,
dat je (nou, ik in ieder geval) 's avonds na thuiskomst gewoon nog even doorgaat
met steekjes maken.
Geniet maar even mee van een greep van het moois, dat te bewonderen was.
(allebei van Nelleke. Zo jammer, dat de quilt voor de laatste foto een beetje
laag werd gehouden op dat moment, want het is een beauty, deze uitvoering
van de "Birdie Birdie" van Susan Smith).
En dan de quilts van Marja... Prachtig waren ze, stuk voor stuk, en een indruk-
wekkende hoeveelheid (onderstaande foto's zijn niet alle quilts, die ze bij zich
had):
Een close-up van haar "Letters from Belton Grange" van Megan Carroll:
En wat te denken van haar uitvoering van de Dear Jane:
En er was nog meer Dear Jane-igs te bewonderen, met deze 2 fraaie
uitvoeringen, in roodtinten en in rosetinten, allebei prachtig.
(van Karen)
(van Patricia)

Phyllis showde onder meer vol trots, en terecht, haar vrolijke en mooie
"Eline's Stars", die zij maakte voor haar dochter:
Judith had haar "Irish Circles" meegenomen en ook dit was genieten, van
het kleurgebruik en de betekenis van sommige symbolen (nooit geweten,
dat een kraai staat voor creativiteit!). Het is een plaatje van een quilt
geworden:

Dank je wel, lieve Yvonne, voor de geweldige gastvrijheid en goede
verzorging van deze dag! Het was een dag met een gouden randje om
nog heel lang van na te genieten.